фл. 1. Чир-чир қилмоқ; чиғилламоқ.
Бу кеча ҳам бўрилар увлар, Чирилдоқлар чириллар бир-бир. — Ёшлик
У ер-бу ерда чигиртка эриниб чириллайди. — Ёшлик
2. айн. Қаттиқ йиғламоқ (чақалоқ, гўдак ҳақида).
Бешикда ётган болакай тинимсиз чирилларди. — Ёшлик
3. кўчма Куйиниб, изтироб билан, йиғи аралаш сўзламоқ.
Чириллаб, акам, деб турса бошимда, Қалдирғоч — шўрлик жигарим бўлмади. — Алпомиш
Узала тушиб ётган боласининг тепасида хола Онанг ўлса бўлмасмиди, болам! деб чирилларди. — Шарқ юлдузи
4. айн. Чир-чир айланмоқ.