fl. 1. Chetlamoq feʼlining birgalik nisbati.
Ular katta yoʻldan chetlashdilar.
2. Bir-biridan uzoqlashmoq; yotlashmoq, begonalashmoq.
Shunchalikki bir-birimizdan chetlashib, mungʻayishib yurishimiz kishiga ogʻir kelar ekan. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Birovga duch kelishdan bezillab qoldim. Odamlardan chetlashib, gaplashmaydigan boʻldim. — A. Muxtor, Tugʻilish
3. koʻchma Ishtirok etmay, qatnashmay qoʻymoq, uzoqlashmoq.
Ishdan chetlashdi.