сфт. 1. Ўтакетган ёвуз, бераҳм, ваҳший.
— Беномус баттоллар! — деган ғазабнок товушлар эшитилди. Отлиқлар қиличларини яланғочлаб, қий-чув кўтарган аёлларни чопа бошладилар. — М. Осим, Ўтрор
Бўридан ҳам ёмон Одамнинг бўриси, баттол. — Газетадан
2. Ўтакетган разил, ярамас.
Мен билан Отабекни қаматиб, дор остига юборувчи, Отабек тилидан сохта талоқ хати ёзиб, бир-биримиздан жудо этувчи баттол Ҳомид экан. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
3. Ўзиникини тўғри деб туриб оладиган; тўғри ёʻл-ёʻриққа юрмайдиган, ўтакетган ўжар, қайсар.
Бугун дарвозада жуда баттол сарбоз турибди. — С. Кароматов, Бир томчи қон
ўжар бўлганда ҳам бориб тургансан. Бекорга баттол деб лақаб қўйишган эмас. — Б. Раҳмонов, Юрак сирлари
4. кўчма Хосияциз; шиддатли.
Намоз-гардан бошлаб ёмғир чунонам қуйишга турдики, Жаҳон ота: — Бунақа баттол ёғинни умримда камдан-кам кўрганман, — деди. — Р. Раҳмонов, Чангалзордаги шарпа