сфт. 1. Спирал шаклда буралган, ўралган; буралма.
кичкина бурама мўйловли йигит ҳеч қаерда кўринмасди. — С. Сиёев, Аваз
Айниқса каттакон бурама карнай овози ажралиб турарди. — Ҳ. Назир, Кўктерак шабадаси
Улар бурама сўқмоқдан занжирдек олдинма-кетин боришар(ди) — С. Кароматов, Олтин қум
Шаҳзода Мўмин қатлхонага олиб чиқадиган бурама зинапоядан деворни икки қўли билан сийпаб, секин орқага тисланмоқда. — Ф. Жўраев, Обид Жалилов
2. Бураб очилиб-ёпиладиган; винцимон; винтли.
Дарвозабон отнинг калласидек келадиган бурама қулфга узун калитни солиб, анчагача буради-да, дарвозани очди. — М. Осим, Ўтрор
Ҳасанали ҳужранинг узун бурама қул-фини очиб, ичкарига шам ёқди ва бекнинг тўшагини ёзиб, унинг кириб ётишини кутиб турди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
3. Гирдоб, уюрма.
Этакда Сир тўлиб, ўқтин-ўқтин бурамалар ҳосил қилиб, тўлғаниб оқмоқда. — Й. Шамширов, Енгиш
4. айн. Бурма 1, 2.
Бурама кўйлак кийибсиз, Севикли укам, ёр-ёр. — Қўшиқлар
5. кўчма Тескари маъноли, кинояли; аччиқ.
Бурама гап қилмоқ.
- Бурама мих Шербек ичкарига сирғаниб тушди-да, девор тагига бекина қолди. Энди шарманда бўлдим, деган фикр маҳкам ёпишиб, миясини бурама михдай пармалай бошлади. — С. Анорбоев, Оқсой