ot 1. tib. Qalqonsimon bez faoliyatining buzilishi natijasida ushbu bezning kattalashuvi bilan bogʻliq kasallik; shu kasallik natijasida kattalashgan qalqonsimon bez.
Men juda-a charchaganman, bilasiz. Oldin shu sabil buqogʻimni davolatib olsaydim. — S. Nurov, Narvoy
Malohatning koʻk piyoladan koʻra kichikroq buqogʻi boʻlib, shuni oʻtgan yil kuzda kestirgan ekan. — A. Qahhor, Jonfigʻon
Nusratbek uning tomogʻidagi buqogʻiga qarab qoldi. — S. Nurov, Narvoy
2. Shu kasallikka yoʻliqqan, qalqonsimon bezi kattalashgan odam.
Salim buqoq. Hey, buqoq, bu yoqqa qara!
3. Daraxt tanasining zararlanishi natijasida unda hosil boʻlgan shish, gʻurra.
Yongʻoq buqogʻi.