fl. 1. Sovuqsan, bezgakdan yoki biror yoqimsiz narsadan tirishmoq, junjikib bukchaymoq, qunishmoq.
Sovuqqa chidamli Yoʻlchi ham, egni yupun boʻlganidan, oyoqlarining jonsizlanganini, gavdasining bujmayganini sezdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Mirvali, qoʻli qaltirab, shishani ochdi. Quyayotganda, dimogʻiga qoʻlansa konyak hidi urilib, basharasi bujmayib ketdi. — S. Ahmad, Jimjitlik
Toʻrda yalpayib oʻtirgan sovchi xotinlarning yuzi, meni koʻrib, bexos limon tishlaganday bujmaydi. — Yoshlik
2. Ajin bosib burushmoq, tirishmoq; burushib-tirishib qolmoq.
[Yormatning] Koʻz yoshlari hasratdan bujmaygan yuzlaridan va soqollaridan moʻl-moʻl oqaverdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Kampir bujmaygan qoʻllari bilan uning sochlarini silay boshladi. — Gazetadan
Kuyov yasharish uchun tokning zangidek bujmaygan boʻyinlarini hoʻl sochiq bilan ishqalaydigan boʻldi. — S. Ahmad, Saylanma
3. Qovjirab, suvsizlanib burushmoq, quruqshamoq.
Barglar bujmayib qolibdi.
Doʻrdoq lablari uzum poʻstlogʻidek bujmaygan. — M. Nazarov, Sirli xat
Shamol qattiq esib, bujmaygan tok barglarini uning ustiga olib kelib sochdi. — Sh. Xolmirzayev, Bodom qishda gulladi
Qirgʻoqdagi bujmaygan, qovjiroq oʻtlar daryodan epkin soʻraganday moʻltirashardi. — E. Samandarov, Daryosini yoʻqotgan qirgʻoq