«BRL» boʻyicha 26 ta natija: Oʻzbekchadan
sft. Oʻzini hammadan yuqori his etadigan; kekkaygan.
[Qizlar] Qutbiyani kibrli, magʻrur va ota-onasiga kattalik qiladi, deb ayblardilar. — S. Ayniy, Esdaliklar
ellikboshi birdan gʻolib, kibrli vaziyat oldi va Parpixoʻja yogʻchiga soʻzladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
sft. 1. Ogʻir-vazmin, bosiq, oʻzini tiya biladigan, qanoatli, chidamli, toʻzimli.
Sabrli odam,
Qurʼonning bir necha oyatlarida musulmonlarning sabrli boʻlishlariga daʼvat bor. — OʻzME
2. ayn. Qanoatli.
Onam diniy, dunyoviy kitoblarni oʻqigan, savodli, nihoyatda sabrli, mehr-u oqibatli ayol boʻlgan. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi
ot ayn. Kibr.
Arabboy ovqat vaqtida boshqalar oldida oʻziga xos kibrlik bilan Elmurodga taʼna qildi: — Ha, qorovulxonada maktab ochibsiz deb eshitdik Oylik qancha? — P. Tursun, Oʻqituvchi
sft. Kalibrga ega boʻlgan.
Kichik kalibrli miltiq. Katta kalibrli tup.
ot Sabr, chidami yetmaslik; chidamsizlik, toqatsizlik.
Besabrlik bilan kutmoq.
fl. Jabr-zulm qilmoq, qiynamoq, azob bermoq.
Tabiat chindan ham bevaqt yoʻlga chiqqan bu yoʻlovchini suvga pishgan parrandadek jabrlagan edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
koʻch. m. kibrli, takabbur
takabbur, dimogʻdor, kibrli
1. olifta; 2. dimogʻdor, kibrli, oʻzbilarmon
kekkaymoq, kibrlanmoq
Xiva xonligida jabrlanuvchilarning boʻyniga va qoʻliga solinadigan zanjir
dimogʻdor, kibrli, kekkaygan (odam)
