ot 1. fls. 1 Inson ongi va sezgisidan tashqaridagi obyektiv dunyo, olam, mavjudot.
Ahmad koʻchaga chiqdi. Kun issiq, borliq lov-lov yonardi. — F. Musajonov, Himmat
choʻl ham, butun borliq ham noz uyquda yotgandek. — Oʻzbekiston qoʻriqlari
Intilar borliqni inson Barkamol etmoq uchun, Ne ajab, insonni borliq Barkamol etgan emas. — E. Vohidov, Muhabbat
2. Kishining vujudi, jismi, turish-turmushi.
Borligʻim muhabbatingiz alangasi bilan tutashgani holda zavjingiz Otabek. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Ogʻriq uning butun borligʻini chulgʻardi. — Yoshlik
Daryo yoqasida oʻtirib, butun borligʻi bilan qoʻshiq ayta-yotgan qizga koʻzim tushdi. — Sharq yulduzi
Borligʻidan sovuq ter quyilib ketdi. — X. Toʻxtaboyev, Shirin qovunlar mamlakati
3. Barcha, hamma, butun.
Oʻzbek oyim oʻgʻlining oʻlganning ustiga chiqib tepish qabilidan boʻlgan bu harakatidan tutuni koʻkka chiqib, borliq qahr-gʻazabini eri ustiga toʻkadi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar