сфт. 1. Қарор топган, қатъий, узил-кесил ўрнашган; устувор.
Истиқлолимиз барқарор бўлсин.
Бахтинг барқарор бўлсин. — Т. Тўла.
Муродхон элга, меҳнаткаш халққа бўлган бу ғамхўрликда изчил ва барқарор туради. — Муродхон
2. Ҳеч қандай ўзгариш таъсир этмайдиган, доим бирдек турадиган; ўзгармас.
Барқарор валюта. Ҳосилнинг барқарор бўлиши учун курашайлик.
Халқим, сенсан элларга Тўкин дастурхон тузган, Неъматинг ўзингга ҳам Барқарор бўлсин, дейман. — А. Орипов
3. Бир ерда ўрнашиб қолган; муқим.
Муҳаррир икки йилдан бери шу вазифада барқарор эканига хурсанд. — А. Қаҳҳор, Сароб
Баҳор юзларингда барқарор. — Гулдаста
- Кўнгил барқарор бўлди Кўнгил тинчиди, кўнгил таскин топди. Муборак бошларига ҳумоюн қуши қўнди, кўнгиллари барқарор бўлди. — Ойбек, Навоий