сфт. 1. Қовоғи солиқ, хўмрайган.
Бадқовоқ одам,
Кенжа нариги столда ўтирган бадқовоқ йигитга қаради. — А. Қаҳҳор, Сароб
Гитлер экан бадқовоқ, Одати хунук, карқулоқ. — Бойчечак
2. кўчма Қуюқ, ҳайбатли (булут ҳақида).
Ташқарига чиқиб, кўнгли янаям ёришиб кетди: бадқовоқ кулранг булутлар узоқ-узоқларга чекинган. — А. Обиджон, Аканг қарағай Гулмат