Поиск

ot fiz. Turli xildagi qattiq yoki suyuq moddalar sathining bir-biriga yopishishi holati.

sft. Toʻgʻri ishni, gapni teskariga buruvchi; hadeb gina qilaveruvchi, gina saqlovchi; kekchi.

Badgir odam,

Bordi-yu, sheʼriyat dahosi Hofiz bugungi kunda badgir fikrli deb sanalgan ekan, menday muxlisini ham mardumi davron qilinglar. — J. Abdullaxonov, Xonadon

ot 1. Yomon soʻzlar aytib yuruvchi, gʻiybatchi, igʻvogar.

Shu badgoʻy, borlarni koʻrolmaydigan, yoʻqlarga berolmaydigan och arvoh-a! Ziyoli emas, millatga ziyonli chayon. — K. Yashin, Hamza

2. shv. Tili zahar.

Badgoʻy xotin.

sft. Har kimdan, har bir narsadan shubha, gumon qiluvchi, hadikchi; rashkchi.

Badgumon odam. Badgumon boʻlmoq.

Boʻston xoʻjasi Majdiddinni birinchi koʻrgan ondayoq undan badgumon boʻlgan edi. — Oybek, Navoiy

Ne sabab boʻladi-yu, oqsoqolning kenja qizi bir poy oltin halqasini yoʻqotadi. Mendan badgumon boʻlishdi. — S. Karomatov, Soʻnggi barxan

ot Yogʻochdan imorat va boshqa har xil buyumlar yasovchi hunarmand, usta.

Romsoz duradgor. Sandiqsoz duradgor.

Har kuni duradgor ustaning uyidan qopda qipiq olib kelib, [molning] tagiga toʻshayman. — S. Ahmad, Jimjitlik

Gavdasi xuddi duradgor randalagan taxtaga oʻxshash sip-silliq. — S. Ahmad, Saylanma

ot ayn. Hasadchi.

Ichi qora, hasadgoʻy kishi aqlli va talantli kishilardan oʻrganish oʻrniga ularga baxillik qiladi. — R. Usmonov, Odobnoma