от
1.
3-ш. бирл.
(мағзи) 1. Данак, ёнғоқ каби қаттиқ пўчоқли меваларнинг ички қисми.
Данак мағзи. Ёнғоқ мағзи.
Ипга чизилган бир шода мағизни билагига осиб олган Дилшод хурсанд, икки юзи анордек қизариб турар эди. — С. Зуннунова, Гўдак ҳиди
2.
Бирор нарсанинг ички қисми.
Миришкорлик билан таралган сув ернинг мағиз-мағзига сингиб, ғўза тупларининг ҳусни-жамолини очиб юборди. — А. Шермуҳамедов, Пискентлик паҳлавон
Етилтириб узилмаган ноннинг мағзи хом қолиб, сифати бузилади. — Фан ва турмуш
3.
Кўчма Асосий моҳият, мазмун.
Масаланинг мағзи. Гапнинг мағзи. Шоир ижодининг мағзи.
Ёппасига ва батамом қуролсизланиш ғояси таклифларимизнинг мағзи, ўзагидир. — Газетадан
Шеъриятдаги ушбу ёʻналиш фалсафий лириканинг мағзини ташкил этади. — УТА
4.
Қорасариқ
Каби сўзлар билан қўлланиб, киши бетининг рангини, шу рангга мойиллигини мағизга нисбатлаб билдиради.
Ҳусайн Бойқаро бу вақтда ўн саккиз ёшга тўлган, қизил мағиз, барваста йигит бўлган эди. — М. Осим, Аждодларимиз қиссаси
Озғин, баланд бўйли солдат қора мағиз бир йигитнинг қулоғига нимадир деб шивирлади. — А. Убайдуллаев, Қонли издан