(гр. ellepsis — тушириб қолдириш, етишмаслик сўзидан)
ellipsis. Poetik sintaksis figuralaridan biri: kontekstdan osongina bilib olinadigan soʻzning ongli ravishda ataylab tushirilib qoldirilishi. Ellipsis lakonizmni — qisqalikni taʼminlaydi. Qisqalik esa yozuvchining aytilmoqchi boʻlgan fikrni ifodalashda eng zaruriy soʻzlarni saqlab, qolgan ortiqchalarini tushirib qoldira olish qobiliyatiga bogʻliq. Badiiy adabiyotda ellipsis koʻproq dialogik nutqda koʻrinadi. Ular xalq maqollari, hikmatli soʻzlar va frazeologizmlarda uchraydi. Masalan: daryo — chopar, chaqqon — topar; yaxshidan — sharofat, yomondan — kasofat; sevgi — ikki koʻzda va h. k.