(лат. atributum — бирлаштириш, бириктириш, жамлаш)
нарса ва ҳодисаларнинг тасодифий, ўткинчи белгиларидан фарқ қиладиган зарур, энг муҳим, ажратиб бўлмайдиган хусусиятлари; агар А. инкор қилинса, ҳодиса ўзининг сифат муайянлигини ёʻқотади., атрибут
Мас., одамнинг атрибути унинг онгидир.