лат. urbanus — шаҳарга оид сўзидан
Йирик капиталистик шаҳар ҳаётини, шаҳарга хос қарама-қаршиликларни, техника ғала-ғовурларини акс эттирувчи поезия тури. Урбанизм поезияси турли халқларда турлича даража ва кўринишда намоён бўлади. Масалан, италян футуризмининг бошлиғи Ф. Маринетти ўз шеърларида шаҳардаги бир-бирига уйғун бўлмаган ғала-ғовурни, ҳаёт темпининг даҳшатли даражада юксаклигини кўкларга кўтариб мақтаса, Э. Верхарн, А. Блок, В. Маяковскийлар поезиясида шаҳар ҳаётининг инсониятга душман, қўрқинчли дўзах билан тенг эканлиги таъкидланади. Урбанистик шеърият турлича адабий оқимлар, ёʻналишлар билан алоқадор бўлганлиги сабабли аниқ адабий-тарихий мазмун касб этмайди. Шунинг учун ҳам бу ту-, урбанизм поезияси ёки урбанистик шеърият