Поиск

халқ китоблари. Ривоя усулида наср ва назмда (баъзан фақат насрда) ёзилган ишқий-фантастик, тарихий-афсонавий ёки қаҳрамонлик мазмунидаги асарлар. Халқ китоблари термини

(лат. inscaena — саҳнада сўзидан) — инсценировка. Бу термин икки маънода қўлланади: 1. Драма шаклида ёзилмаган бирор адабий асарни саҳнада қўйишга мослаб қайта ишлаш; чун

(гр. monos — бир ва logos — сўз, нутқ сўзларидан) — монолог. Бадиий асарда иштирок этувчи шахсларнинг ўз-ўзига ёки ўзгаларга қаратилган нутқи. Монолог диалогдан нутққа бо

— ечим. Бадиий асар асосида ётувчи конфликтнинг ҳал этилишини баён этувчи сюжет қисми. Ечим асардаги тугуннинг мантиқий якуни сифатида юзага келгандагина ўқувчини ишонтир

— маҳаллий колорит. Бирор маҳаллий шароит, урф-одат ёки жойга хос турмуш, пейзаж ва тил хусусиятларини бадиий адабиётда акс эттириш бўлиб, у баъзан француз тилидан ўтган

— баллада. Лирик поэзиянинг эпик характердаги жанрларидан бири. Баллада — кичик сюжетли шеърдан иборат бўлиб, унда воқеа билан бирга шоирнинг ҳис-туйғулари ҳам акс этади.