лат. realis — нарсага оид, ҳақиқий сўзидан
Adabiyot va sanʼatdagi asosiy ijodiy metodlardan, realizm
Qidiruv
«Реализм» boʻyicha 20 ta natija: Ruschadan
Lugʻat maqolalari
4 tatanqidiy realizm
sotsialistik realizm. Sovet adabiyoti va adabiy tanqidchiligining asosiy ijodiy metodi, realizm taraqqiyotining yuksak va oliy bosqichi boʻlib, u XX asrning boshlarida shakllandi. Chunki bu davrga kelib Rossiyada revolyutsion harakatning kuchayishi, ishchilar sinfining revolyutsiyada gegemonga aylanishi realizm xarakterining oʻzgarishiga sabab boʻldi: sotsialistik revolyutsiyalar davriga xos tarixiy ziddiyatlarni aks ettiruvchi, sifat jihatidan yangi metod — sotsialistik realizmning shakllanishiga olib keldi. Sotsialistik realizm metodi ijodkordan voqelikni haqqoniy, tarixan konkret va revolyutsion taraqqiyotda tasvirlashni talab qiladi. Sotsialistik realizm metodining gʻoyaviy asoslarini V. I. Lenin 1905 yilda «Partiya tashkiloti va partiya adabiyoti» nomli tarixiy maqolasida bayon qilgan edi. Kommunistik partiyaviylik, xalqchillik, voqelikni haqqoniy, revolyutsion taraqqiyotda tasvirlash, sotsialistik gumanizm va proletar internatsionalizmi sotsialistik realizmning asosiy prinsiplaridir. Sotsialistik realizm oʻtmish adabiyotining ijobiy tajriba va progressiv tendensiyalarini inkor etmaydi, balki eʼtirof qiladi va ularga tayanadi, ijodiy foydalanadi. Sotsialistik realizm metodi birinchi marta M. Gorkiyning «Ona» romani va boshqa asarlarida toʻla ifodasini topdi. Ulugʻ yozuvchi oʻz romanida Rossiya ishchilar sinfining XX asr boshlaridagi revolyutsion harakatini haqqoniy tasvirladi, revolyutsion ishchilarning tipik obrazini yaratdi, ishchilarning kelajak — sotsialistik hayot haqidagi orzularini yuksak badiiylik bilan
neorealizm, yangi realizm
Taʼriflar ichida
16 taтанқидий реализм.
— ижодий метод ёки бадиий метод. Ёзувчининг ҳаётий фактларни танлаш, умумлаштириш, баҳолаш ва бадиий образларда акс эттиришда қўллаган асосий принциплари (қ. Романтизм, Р
(лат. humanus — инсоний сўзидан) — гуманизм, инсонпарварлик. Адабиётга хос хусусиятлардан бири. Гуманизм адабиётнинг етакчи, бош омили бўлса, шу адабиётнинг ижтимоий қимм
— «Натурал мактаби». XIX асрнинг 40—50-йилларида рус адабиётида мавжуд бўлган рус реализми кўринишини англатувчи тушунча — илғор реалистик оқим. Бу оқим асосан Гоголь ижо
— романтика. Юксак орзу ва истак, ҳаётбахшлик каби маъноларда қўлланувчи тушунча бўлиб, бадиий асарда тасвирланган кўтаринки ҳаётий воқелик, қаҳрамонлик ҳам мазкур термин
— баллада. Лирик поэзиянинг эпик характердаги жанрларидан бири. Баллада — кичик сюжетли шеърдан иборат бўлиб, унда воқеа билан бирга шоирнинг ҳис-туйғулари ҳам акс этади.