сезги органлари психофизиологиясидаги оқим. Унинг вакиллари қўзғовчи кучи билан сезги миқдори ўртасидаги математик нисбат қонунларини белгилашга интилганлар. Мас., франсуз физиги П. Бугер (1698—1758) кўрув сезгиларидаги фарқ чегараси нисбий миқдорининг доимийлигини биринчи бўлиб аниқлаган. Сўнгра бу тадқиқотни немис физиологи Э. Вебер (1795—1878) давом эттириб, худди шу фактни тери—ҳаракат сезгилари ва кўз билан чамалаш орқали аниқлади. Ниҳоят, немис файласуфи ва физиги Г. Фехнер (1801—1887) сезгининг миқдорий характеристикасини ўрганишга чексиз кичик миқдорларни ҳисоблаш усулини тадбиқ қилиб, қўзғовчи кучи билан сезги миқдори ўртасидаги логарифмик қиёслаш қонунини очди (қ. Вебер—Фехнера закон). П. нинг асосий камчилиги шундан иборат эдики, у мураккаб психик процессларни, аввал уларнинг физиологик қонуниятларини ўрганмаган ҳолда, физик ва психик ҳодисалар ўртасидаги фақат соф математик нисбатларни аниқлаш ёʻли билангина ўрганди., психофизика
Қидирув
«ПСИХОФИЗИКА» бўйича 9 та натижа: Русчадан
Луғат мақолалари
1 таТаърифлар ичида
8 та— психофизик қонун; қўзғовчи кучи билан ҳосил бўлган сезги миқдори ўртасидаги боғланишни ифодаловчи қонун (қ. Вебера—Фехнера закон).
— психофизик айният; психофизик проблемани ҳал қилишда физик ҳодисаларни психик ҳодисалардан (идеализм), психик ҳодисаларни эса физик ҳодисалардан (механизм) иборатдир де
— психофизик дуализм; психик ҳодисаларнинг физик ҳодисаларга нисбатан бўлган муносабатини ҳал қилишда, дунёнинг асосини икки нарса — руҳ ва материя ташкил қилади деган ду
(юнон. monos — бир) — психофизик монизм; психик ва физик ҳодисаларнинг бир-бирига нисбатан муносабати проблемасини ҳал қилишда дунёнинг асосини фақат бир нарса — ё матери
— психофизик параллелизм; психофизик проблемани ҳал қилишда организмдаги психик ва физиологик процесслар бир-бирига ҳеч қандай боғланмаган, таъсир қилмаган ҳолда, бир-бир
— психофизик ўзаро таъсир; психофизик проблемани ҳал қилишда физиологик ҳодисалар психик ҳодисаларни, психик ҳодисалар эса ўз навбатида, физиологик ҳодисаларни келтириб ч