Қидирув

фалсафадаги икки асосий оқимдан бири, яъни, идеализмга қарама-қарши ўлароқ, бирдан бир илмий, тарихан прогрессив дунёқарашдир. Фалсафанинг тафаккурнинг борлиққа муносабати ҳақидаги бош масаласини ҳал қилишда материализм: дунё ўз табиатига кўра моддийдир; материя, табиат, борлиқ инсон онгидан ташқари, унга боғлиқ бўлмаган ҳолда мавжуддир, материя бирламчи ҳамда сезгиларнинг манбаидир, онг эса иккиламчи, ҳосила нарсадир; дунёни ва унинг қонуниятларини тўлиқ билиш мумкин, деб таълим беради. М. фалсафий оқим сифатида эрамиздан бир қанча асрлар аввал қадимги Ҳиндистон, Хитой ва Грецияда пай-, материализм

ХИХ асрнинг 50—60 йилларида майдонга келган, жигар ўзидан ўт ажратиб чиқаргани сингари, материя ҳам, хусусан, мия ўзидан фикр айириб чиқаради деб, психика табиатини ҳаддан ташқари соддалаштирувчи майда буржуача механистик фалсафий оқим. В. м. нинг вакиллари Фохт, Бюхнер, Молешотт ва бошқалардир., вулгар материализм

тарихий материализм; марксча-ленинча социология. Т. м. жамият тараққиётининг энг умумий қонунлари, ҳаракатлантирувчи кучлари ҳақидаги фандир. Бу фан орқали материализм қонун-қоидалари ижтимоий ҳаёт соҳаларига изчил татбиқ қилинади.

дунёнинг барча хилма-хил ҳодисаларини: физик, кимёвий, биологик, шу жумладан, психик ҳодисаларни ҳам материя заррачаларининг фазодаги механик ўрин алмаштиришидан, ҳаракатидан иборат деб даъво қилиб, ҳар қандай ҳодиса, жумладан, психик ҳодиса қонуниятларини ҳам механика қонуниятлари билан тушунтиришга интилувчи антидиалектик таълимот., механистик материализм