По запросу «Анафора» — результатов: 11: с: Русский
Soʻzlar, sintaktik konstruksiyalar, tovushlarning takrorlanishiga asoslangan nutq figurasi., Anafora
(гр. anaphora — юқорига кўтариш сўзидан)
— anafora. Ikki yoki undan ortiq nutqiy parchalarning bir xil tovush, soʻz yoki soʻz birikmasi bilan boshlanishiga asoslangan stilistik figura. Anafora nutqqa koʻtarinkilik baxsh etadi, bayon qilinayotgan fikrga nisbatan taʼkidni kuchaytiradi va uning taʼsirchanligini oshiradi. Masalan, bir xil tovush asosidagi anafora:
Debdi: Olamga kelib, Olam nedir bilmadim, Odam boʻlib yashadim. — Э. Воҳидов
анафора...
сўз анафораси. Жумла ёки гап бошида бир хил сўзларнинг такрорланиб келиши (қ. Анафора).
товуш анафораси. Бир хил товушларнинг такрорланиб келишидан иборат стилистик усуллардан бири (қ. Анафора).
— бошланма қофия. Анафора (қ.) нинг бир тури — мисраларнинг бошида оҳангдош сўз ёки ибораларнинг такрорланиб келиши.
— дума (рицарлик қўшиғи). Қўбуз ёки бандур жўрлигида куйланадиган украин халқ лирик-эпик қўшиқлари. Думалар икки асосий тематик гуруҳга — тарихий ва маиший гуруҳларга бўл
— такрор. Бадиий нутққа хос интонацион-синтактик ифода усулларидан бири: айрим товушларни, бир ёки бир неча сўзни ёки сўз бирикмаларини, баъзан эса маълум сатрни атайин т
