Қидирув

ярамас, аблаҳ

амер. 1)аблаҳ! ифлос!; 2)ҳечқиси ёʻқ!

/ˈвɑːлəт/ н [К] муттаҳам, фирибгар, аблаҳ

['скаундрəл] разил (қабиҳ) одам, аблаҳ, нобакор

1) аҳмоқ, аблаҳ, каллаварам, то'нка; 2) кичкина ит, кучукча, лайча

1) бузуқ одам, суюқоёқ 2) разил (қабиҳ, паст) одам, ярамас, аблаҳ, нобакор

Икки зийрак йигит қароқчилар тўдасига дуч келади. Улар ўзларининг ақл-заковатлари билан қароқчиларни қўлга туширишга муваффақ бўлишади.

Золим хоннинг буйруғидан қўрққан йигитни ўлимдан қутқариш учун, оқила қиз ўзининг зукколиги ва жасоратини ишга солади. У отга миниб, халқни золим амалдор

Ушбу эртакда қарға ва буғунинг дўстлиги ҳамда бўрининг ҳийлагар табиати тасвирланади. Унда дўст танлашда эҳтиёт бўлиш ва огоҳликка чақирилади.

Тулки ўзининг айёрлиги билан баҳайбат қоплонни алдаб, ундан қутулиб қолади. Бу эртакда тулкининг топқирлиги ва зукколиги ёрқин ифодаланган.

Ушбу эртакда камбағал йигитнинг ўз ақл-заковати ва топқирлиги билан подшоҳнинг қизига уйланишга эришгани ҳикоя қилинади. У учта сирли чолнинг жумбоқлар

1. аблаҳ, мал'ун, ла'нати; 2. қасамхо'р

аблаҳ

муттаҳам, аблаҳ, разил

ёмон, ярамас, қабиҳ, аблаҳ, разил, муттаҳам