Қидирув

дарвиш, қаландар

/'феıкıə/ н [К] дарвиш, қаландар

зоҳид, тарки дунёчи; қаландар; ҳермитаге [-ɪдʒ] қаландар (дарвеш) нинг кулбаси

Ушбу эртакда беш опа-сингилнинг саргузаштлари, уларнинг меҳмоннаварлиги ва қийинчиликларга дуч келиши ҳикоя қилинади. Эртакда садоқат, хиёнат ва адолатн

Золим подшоҳнинг олтин чинори учун Булбулигўё қушини топишга чиққан кенжа шаҳзода саргузаштлари ҳақида ҳикоя қилинади. У ўзининг мардлиги ва садоқат

Бу эртак ўз қизига зулм қилган подшоҳ ва унинг қизи ҳақида. Қиз отасининг ёмон ниятидан қочиб, бошқа юртга боради ва у ерда ўз бахтини топади.

Ушбу эртакда камбағал йигит Варқа ва подшоҳнинг қизи Гулшоҳнинг муҳаббати ҳақида ҳикоя қилинади. Улар бир-бирларини севишади, аммо подшоҳ уларнинг бирга

Ҳотам исмли йигитнинг саргузаштлари ҳақида ҳикоя қилинади. У ўзининг жасорати ва топқирлиги билан кўплаб қийинчиликларни енгиб ўтади.

Фарзандсиз чол-кампирнинг тулки ўғли подшоҳнинг қизига уйланмоқчи бўлади. Тулки ўзининг сеҳрли кучлари билан бир неча бор ўлимдан қутулиб, подшоҳ қиз