Қидирув

айбдор, гуноҳкор | виновный

гуноҳ, айб; гуилтлесс айбсиз; гуилтй [-и] айбдор, гуноҳкор

['кʌлпəбл] жиноий; айбли, ёзиқли, айбдор; кулприт [-рɪт] айбдор; жиноятчи

айбламоқ, айб қўймоқ, кимсани айбдор, гуноҳкор ҳисобламоқ обвинять, порицать

юр. алиби (айбланувчининг жиноят содир бо'лган пайтда бошқа жойда бо'лганлиги - унинг айбдор эмаслигига далил)

(жиноят, хато ва б. ни) қилмоқ, содир этмоқ; перпетратион (жиноят, хато ва б. ни) содир этиш; перпетратор жиноятчи, айбдор

Бу эртакда икки ака-ука, Ҳасан ва Ҳусан, саргузаштларга бой ҳаёт кечириб, турли мамлакатларда қаҳрамонлик кўрсатади. Улар ўзларининг жасорати ва топқирлиги

Бу эртакда подшоҳнинг фарзандсизлиги ва унинг янги хотинидан туғилган болаларга нисбатан қилинган макр-ҳийлалар ҳикоя қилинади. Ҳасан ва Зуҳра исмли эгизакл

Шаҳзода Шавкат сирли кийикни қувиб, ўзга оламга тушиб қолади ва у ерда паризод Моҳистарага ошиқ бўлади. Бу саргузашт унинг ҳаётини бутунлай ўзгартириб

Бир паришонхотир одам сайилга отланиб, ёʻлда турли қизиқ вазиятларга тушади. Унинг унутувчанлиги атрофидагиларни ҳайратда қолдириб, ўзини ҳам кулгили ҳола