ot 1. kt. 1 Zim-ziyo, tim qorongʻilik.
Zulmatni koʻrmagan yorugʻlikni qadrlamas. — Maqol
Hamma yoqni zulmat qoplagan, keng dalaning aqalli biror burchida milt etgan nur koʻrinmaydi. — H. Gʻulom, Mashʼal
Zulmat ichida qolgan Anvar, orqa-oʻngini ajrata olmay, boʻyra ustini chogʻlab, bir-ikki qadam yurib keldi va ikki qoʻli bilan tizzasini quchoqlab, choʻnqaydi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
Alimardon tong qorongʻisida zulmat zinalardan tushib ketdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
2. koʻchma Nodonlik, qoloqlik; jaholat.
Uygʻondi keng jahonda Zulmatda yotgan ellar. — I. Muslim, Sening sevging
Zulmat chilparchin boʻlib, Mamlakatda tong otdi. — Qoʻshiqlar