ot 1. Biror ish, tadbirni amalga oshirish tartib-qoidalari majmui.
Kimni kolxozga olish, kimni kolxozdan chiqarish kolxozchilarning oʻz ixtiyorida. Buning oʻz yoʻl-yoʻrigʻi bor. Oʻrtoq Samandarov ana shu yoʻl-yoʻriqni buzganlar deydilar, xolos. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Biz buning yoʻl-yoʻrigʻini sudlardan soʻrab-soʻrab, oʻzimiz ham yarim-yalpi sud boʻlib qolganmiz. — Hamza, Paranji sirlari
2. Bajarish tartibi, yoʻli haqidagi fikr, gap, koʻrsatma.
Hamma jim boʻldi. Oʻtirganlar vaziri buzruk tomon qarab, undan qandaydir yoʻl-yoʻriq kutdi. — J. Sharipov, Xorazm
Toʻlqin olimlardan yoʻl-yoʻriq soʻrab, maslahat olib keldi. — E. Usmonov, Yolqin
3. Ish-topshiriq, bajariladigan ishlar haqida koʻrsatma; buyruq.
U kishining yoʻl-yoʻriqlarini bizlar hech qanday gap-soʻzsiz bajo keltiramiz. — K. Yashin, Hamza