фл. 1. Қўпориб, ағдариб туширмоқ, нуратмоқ.
Сув соҳилни емирар, алам — дилни. — Мақол
Қирғоқларни емирган Аму, Тоғ-у тошни кемирган Аму. — Э. Раҳим
2. кўчма Харобага, вайронага айлантирмоқ, бузмоқ.
Душман қанчалик гангитилса, унинг ўт очиш нуқталари қанча кўп емириб ташланса, ҳужумнинг муваффақияти шунча муқаррар бўлади. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз
3. Ёʻқ қилмоқ, барбод қилмоқ, тугатмоқ.
Умрни меҳнат эмас, ғам емиради. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
Сизнинг ёрдамингиз менга болшевикларнинг ўсиб бораётган кучини емириш учун керак. — Н. Сафаров, Танланган асарлар