Қидирув

1 н чийиллаш, чинқириш

2. в чийилла моқ, чинқирмоқ

1. Sallandığında küçük bir hava akımı yapan ve özellikle yüzü serinletmeye yarayan, küçük, katlanabilir, taşınabilir araç.ЕЛПИҒИЧ

2. Bu biçimde olan.

от Елпатак бўлмоқ Атрофида гирдикапалак бўлмоқ, хизматида елиб-югурмоқ.

Мунча ўша зормандага елпатак бўлавермасангиз? — Ж. Абдуллахонов, Тўфон

Бурнигача беркитиб рўмол ўраб олган Зуҳра буви елпатак бўлиб, чой тараддудини кўрди. — Ҳ. Назир, Сув гадоси — оқпадар

фл. 1. Елпиғич ёки бошқа бирор нарса воситаси билан ўзига ёки ўзгага ел, шабада тегизмоқ.

хитойи елпиғич билан ўзини елпиди. — А. Қаҳҳор, Асарлар

Зайнаб шу ҳолда узоқ фурсат эрини елпиди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Ёрмат қаттиқ уҳ тортди ва чопонининг ёқаси билан кўкрагини елпиди. — Ойбек, Танланган асарлар

Поезд дим бўлганидан, ёʻловчилар газета билан ўзларини елпирдилар. — С. Аҳмад, Хотин

2. Ҳилпиратмоқ, тебратмоқ.

Тоғдан эсган шабада аёлларнинг чакка сочлари ва бошларидаги рўмолларини бетиним елпийди. — П. Турсун, Ўқитувчи

3. Шамол воситасида донни чиқинди ва чангдан тозаламоқ, совурмоқ.

Мошни елпимоқ.

от 1. Елпиш-елпиниш учун ишлатиладиган ярим доира ёки доира шаклидаги буюм.

Мирзо Баҳром хитойи елпиғич билан ўзини елпиди. — А. Қаҳҳор, Мирзо

Афанди товуқ патидан ранг-баранг елпиғич ясаб, бозорга олиб чиқди. — Латифалар

Товуслар кўркам думларини елпиғич каби ёйиб, аста мағрур юришади. — Ойбек, Навоий

2. Умуман, елпийдиган нарса.

Иккинчиси югурганча ҳужрадан бўйра елпиғични олиб чиқиб, оловни елпиди. — Саодат

Отлар думларини елпиғич қилар ва косилкани ялқовлик билан тортарди. — С. Анорбоев, Оқсой

фл. Елпимоқ феълининг ўзлик нисбати.