олм.
1.
(жўналиш, ўрин-пайт, чиқиш келишикларида — унга, унда, ундан)
2.
кш. олм.
3-шахс бирлик Сўзловчи ва тингловчидан бошқа шахсни, нутқ жараёнида қатнашмаётган шахс (ўзга)ни билдиради.
У мендан бир ёш катта. Ундан ёшар ўрнак олишади.
У кетгандан кейин, Сидиқжон шу ернинг ўзида чўкка тушди. — А. Қаҳҳор, Қўш-чинор чироқлари
Мана, бошқарма бўлимида уни [Искандаровни] роса қизартиришди. — С. Аҳмад, Бош оғриғи
Унинг овози ўзига жуда узоқдан эшитилаётганга ўхшарди. — С. Аҳмад, Юлдуз
3.
кўрс. олм.
Сўзловчидан наридаги ёки узоқдаги кимса, нарсани кўрсатиш учун қўлланади.
Бу китобни эмас, у китобни беринг. У йигитни танийсанми? Дарёнинг у ёғи.
У ерда нима кўп — паст-баландлик. — Шуҳрат, Олтин зангламас
Мен бўлсам унинг ёʻлини аллақачон топиб қўйганман. — Х. Тўхтабоев, Ширин қовунлар мамлакати
- Бошини (ёки ўзини) у ёққа урмоқ, бу ёққа урмоқ Бирор нарса ҳаракатида ўзини минг алфозга солмоқ, астойдил уринмоқ.
[Мирзакаримбой :] Бошни у ёққа урдим, бу ёққа урдим, ахир бир эвини топдим, жиян. — Ойбек, Танланган асарлар
- Ё у ёқлик, ё бу ёқлик қилмоқ Масалани кўндаланг ҳал қилмоқ, ишни бир ёқлик қилмоқ, ажрим қилмоқ.
- У дунё
Тақдирга шукур қил, номусли камбағал бўл. У дунёда фойдасини биласан. — Ойбек, Танланган асарлар
- У дунё-бу дунё, у дунё-ю бу дунё
- У ёқда турсин
Очилиш у ёқда турсин, очиқ хотинларнинг юзини ҳам кўрмайман, деб онт ичганман. — А. Қаҳҳор, Майиз емаган хотин
- У ёвда қолиб Ёддан кўтарилиб, эсдан чиқиб, унутилиб.
Канизак кўзи жиққа ёшга тўлди-ю, узр у ёқда қолиб, ҳасратга тушиб кетди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
- У ёғини суриштирсанг Аниғини билмоқчи бўлсанг, очиғини айтганда, аслида.
У ёғини суриштирсанг, қишлоқда ҳамманинг рўзғори танг. — Ойбек, Танланган асарлар
- Уни қуй, буни қўй
Уни қўй, буни қўй, қачон бизникига келасан?
