fl. 1. Biror joyda tunni uyqu bilan oʻtkazmoq, kechasi yotib qolmoq.
Xirmonda tunamoq.
Bozorni kutib, ikki-uch kun samovarda tunadik. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola
[Yoʻlchi[ Baʼzan Qoratoyning ishxonasida, baʼzan choyxonada tunab yurdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Toʻgʻridan ham kichik buloq bor ekan. Karvon shu yerda tunadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
2. Bosqinchilik, oʻgʻrilik qilmoq (odatda, tunda).
Ular birinchi kuni Qoʻyliqqa yaqin joyda Zufar Gʻaynullinni tunab, kaltakladilar. — Gazetadan
Rahmat sheriklari bilan tunda fabrikadan kelayotgan I. M. ismli qizni tunab, jabrlab qochayotganlarida, qin-gʻir ishning qiyigʻi chiqib qoldi. — Gazetadan