Қидирув

фл. 1. Тўқима газмол ёки буюм ясамоқ, тайёрламоқ.

Чит тўқимоқ. Пайпоқ тўқимоқ. Замбил тўқимоқ. Тўқилган рўмол. Мулла билганин ўқир, Бўзчи билганин тўқир. — Мақол

Элликбоши майин тўқилган чакмонини ечди, тухумдай силлиқ ва оппоқ сал-ласини олиб, қозиққа илди. — Ойбек, Танланган асарлар

Ўзинг тўқиб кетган катта саватда Тўлатиб шафтоли узиб чиқаман. — Ғ. Ғулом

2. кўчма Ижод этмоқ, ёзмоқ; басталамоқ.

Шеър тўқимоқ. Қўшиқ тўқимоқ.

Сўзини ўзим ёзганман, оҳангини Анорхон тўқиди. — И. Раҳим, Ихлос

Вой, у чалган дуторни, тўқиган ғазалларни эшицангиз! — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Санъаткор фақат қизиқчиликларнигина эмас, балки кичик кулгили ҳикояларни ҳам тўқирди. — Т. Обидов, Юсуфжон қизиқ

3. кўчма Ёʻқ ердан ўйлаб чиқармоқ; сўқмоқ, уйдирмоқ.

Гап тўқимоқ. Иғво тўқимоқ. Билган ўқир, билмаган тўқир. — Мақол

Ҳаммаси бўлган гапда. Бўлмаса, ёлғонни шундай тўқиб бўладими-я, ўртоқ Дўсматов? — П. Турсун, Ўқитувчи

Минг бир кечанинг Шаҳризодаси афсона тўқиб, ўлимдан қутулиб қолгандай, Мухторхон ҳам юқоридаги сингари ривоятлар паноҳида омон юрибди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

от 1. айн. Васса.

Бу уй илгари бедахона бўлганидан, дарчаси ҳам ёʻқ, токчаси ҳам ёʻқ, тоқиси ҳам ёʻқ эди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. айн. Тоқ ИИ.

Кичкинагина эшикдан олиб ўтиб, шу эшикча ёнидаги торгина, лекин тоқиларига ранго-ранг гуллар ўйилган хонага олиб кирдилар. — Х. Тўхтабоев, Йиллар ва ёʻллар

3. Қоровулларнинг шақилдоғи.

Бозор то-монда қоровулнинг тоқиси шақиллади. — С. Анорбоев, Меҳр

[Гулбодом] Узоқдан қоровул тоқисининг овозини эшитди. — С. Кароматов, Бир томчи қон

4. Кўйлакнинг елка қисмига ичидан қўйилган астар.

Тоқи кўйлакнинг елкасини тез йиртилишдан сақлайди.

фл. Тўқимоқ феълининг орттирма нисбати.

фл. Тўқитмоқ феълининг мажҳул нисбати.

фл. Тўқитмоқ феълининг орттирма нисбати.

от 1. Жазлиқ ёки эгар остига қўйиладиган, одатда кигиздан қилинадиган от-улов абзали.

Кигиз тўқим. Эшакка — тўқим, одамга — либос. — Мақол

Оқтойнинг устида эски олача кўрпачадан тўқим, суяк Қоши учиб кетган эгар, қандайдир дарвоза ҳалқаси илинган узанги. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

Соқи дарҳол Сариқ саманга якка тўқим солиб, жуганлаб, миниб чиқиб кетди. — Бўтакўз

2. шв. Тандир ёки ўчоқнинг намат ёки матодан қилинган ёпиғи.

3. кўчма (3-шахс эгалик қўшимчаси билан) Кийиниш ва бошқалар жиҳатдан қиёфаси.

Қарасам, тўқими ўзгарган: қошларида ўсма, кўзларида сурма бўйнини дока билан боғлаб олибди. “Нима қилди, томоғинг оғридими? десам, Эшик қисиб олди, деб хир-хир кулади. — А. Қаҳҳор, Асарлар

Азимхўжаев катта кўчанинг оғзида турса, тўқими бошқачароқ бир жувон келаверди. — Шуҳрат, Жаннат қидирганлар