«shallaqi» boʻyicha 11 ta natija: Lugʻatlar
sft. Sharm-hayoni bilmaydigan, boʻlar-boʻlmasga janjal koʻtaradigan, janjalkash.
Hanifaxon shallaqi qaynananing zahriga bardosh berdi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi
Men sizni oʻgʻil bola deb yursam, shallaqi xotindan ham battar ekansiz. S. — Anorboyev, Oqsoy
ot Shallaqi shaxsga xos xususiyat, xatti-harakat, oʻzini shallaqilar kabi tutish.
Pyotr Kuzmich, janjalning oxirida shallaqilik yoʻliga oʻtgani uchun, Shavkatiyning taʼzirini berib qoʻymoqchi boʻlgan edi. — Z. Fatxullin, Soʻnmas yulduz
sallaqılarday, urısqaqlarsha, biyhayalarday
shatrama Janjalkash, shallaqi ayol.
jarilla shv. Shallaqilik qilmoq. — Baqiraman! — deb jarilladi juvon. — Oʻzing shallaqi. Xotining hayosiz! N. Qilichev, Yorongul
['fjuərı] 1) g'azab, jahl, qahr 2) (F.) afsona. furiya (qadimgi rim mifologiyasida: qasos oluvchi uchta xudodan bittasi); ko'ch. badjahl (zahar, shallaqi) ayol
makiyon Moda qush, parranda. Bedananing makiyoni. Qirgʻovulning makiyoni. Shunday qushga nisbatli soʻkish, haqoratni bildiradi. — Soʻzga quloq sol, shallaqi makiyon! — Yo
manjalaqi Hech kimga soʻz bermaydigan, janjalkash, shallaqi (asosan ayollar haqida). Manjalaqi xotin. Men unga manjalaqi parixon otinning gapini gapirib yuribman. A. Muxt
lo‘li Asli vatani Hindiston boʻlib, turli davrlarda u yerdan tarqalib, dunyoning koʻp joylarida toʻdalashib, koʻchmanchi va yarim koʻchmanchi hayot kechiruvchi, baʼzi joy
