фл. 1. Ишқ-муҳаббат туйғуси билан муносабатда бўлмоқ; кўнгил қўймоқ, яхши кўрмоқ.
Жонгинам, мен сенга кўрсатай вафо, Гуллаган баҳорим, сени севаман. — У. Исмоилов, Сайланма
Шу топдагина у [Алимардон] Муқаддамни севганини, қаттиқ севганини тушунди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
2. Меҳр-муҳаббат, садоқат кўрсатмоқ; ғамхўрлик қилмоқ.
Ватанни севмоқ. Онани севмоқ.
Она ўз ўғлини севади фақат — Ҳ. Олимжон
Отам бўлмасангиз ҳам, мени отам муҳаббати билан севган содиқ ва меҳрибон бир кишимсиз, яъни маънавий отам. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
3. Ёқтирмоқ, яхши кўрмоқ.
Мусиқани севмоқ. Гулни севган тиканни ҳам севади.
Нури кийинишни, безакни севар эди. — Ойбек, Танланган асарлар
- Жини севмаслик Ёқтирмаслик, таъбига, дидига тўғри келмаслик; ёмон кўрмоқ. Мингбоши, Содиқ аминни жини севмагани учунми, у бу ерда ёʻқ. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча