Қидирув

от Осуда ерларда, оромгоҳ, сайргоҳларда айланиб юриш, томоша қилиш, ором олиш.

Боғ сайри. Гул сайри.

Қолмай шаҳарда тоқатим, Қишлоқ чиқардим одатим. Хоҳи яёв, бўлсин отим, Гоҳ сайр ҳам даркор экан. — Муқимий

Ҳар навбаҳор бу кўкаламзорга ҳиротликлар от-аравада чиқиб, бир-икки кун сайр этиб, ҳордиқ чиқариб қайтишарди. — Мирмуҳсин, Меъмор

Чаман булбулларидек сайр этиб гулзор-у боғларда, Ҳамиша яйраб эркинликда парвоз этгали келдик. — Ҳабибий, Девон

Қилмадим бир бор ўшал гул юзли зебо бирла сайр, Қонмагай дил, айласам минг битта Лайло бирла сайр. — Э. Воҳидов

от фолк. Сайрлар, сайр-томошалар.

Кўҳи Қофни сайрон, Девларни ҳайрон қилган, Тўхтамиш Қора девнинг Маконин вайрон қилган Гўрўғли қаттоли шудир, Одамхўр баттоли шудир. — Эргаш Жуманбулбул ўғли, Хушкелди

Қуш солиб овлагин ойдин кўлларни, Сайрон қилгин тар очилган гулларни. — Равшан

н singing, chirping (of birds)

от Сайр қилиб юрувчи, сайрда юрган киши.

Сайрчиларнинг деярли ҳаммаси сара халқ. — Ойбек, Навоий

от 1. Сайр қилиб айланиб юриш, ҳордиқ чиқариш учун белгиланган жой.

Шаҳримизда сайргоҳлар кўпаймоқда.

Майдоннинг кунботар тарафида ўрдани ўраб олган сайргоҳ боғ бор. — К. Яшин, Ҳамза

Куннинг иссиғида канизлар терлаб, кўҳна сайргоҳга етди. — Нурали

2. айн. Сайилгоҳ.

Терим манзараси ажойиб бир сайргоҳни эслатади. — Туйғун, Асарлар

сфт. 1. Давомли, ёқимли ва кўп сайрайдиган.

Сайроқи қушлар. Сайроқи бедана. Сайроқи чигиртка.

Сайроқи қушлар макони, сарин еллар ардоқлиси бўлган боғлар энди хунук манзара касб этган эди. — Р. Умаров, Дўрмон боғлари

2. кўчма салб. Кўп гапирадиган; вайсақи, сергап.

Сайроқи хотин.