Қидирув

сфт. 1. Қонун билан белгиланган, қонунда кўрсатилган; қонун билан тасдиқланган.

Қонуний ҳуқуқ. Завод Ғиёсиддин тилмочнинг номига ўтган, оқсоқолнинг унда энди қонуний ҳаққи ёʻқ эди. — С. Аҳмад, Ҳукм

2. Шундай бўлиши шарт бўлган, талаб этиладиган.

Қаюмхон, гўё шундай бўлиши қонунийдек, сира тортинмай, тўрга чиқди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

3. Ўз-ўзидан келиб чиқадиган, содир бўлиши муқаррар бўлган; табиий.

Қонуний савол. Қонуний эътироз.

от 1. Обектив ҳодисалар ўртасидаги боғланишлар ва уларнинг қонунлари.

Обектив қонуниятлар. Жамиятнинг ривожланиш қонуниятлари.

Зилзила ҳосил бўлишининг сейсмотектоник қонуниятларини билишда янги, аниқ маълумотлар олинди. — Фан ва турмуш

2. Иш, ҳодиса ва шу кабиларнинг юз беришини қайд этувчи шарт-шароит, асос; қонунийлик.

Тил системасида юз берган ўзгаришларнинг қонунияти.

от 1. Қонунга мослик.

Талабнинг қонунийлиги. Ҳодисаларнинг қонунийлиги.

Қонунийлик, очиқлик, ошкора-лик ва тенг ҳуқуқлилик сиёсий партияларни молиялаштиришнинг асосий принсипларидир. — Газетадан

2. айн. Қонуният 2.

русчазаконное основаниеинглизчаlegal basis, lawful grounds

русчазаконное требованиеинглизчаlegal requirement

русчазаконный представительинглизчаlegal representative