«қаландар» бўйича 37 та натижа: Луғатлар
от 1. Диний ғазаллар ўқиб, мусулмон динини тарғиб қилиб дарбадар кезувчи, таркидунё қилган, гўшанишинликка берилган суфий.
Чойхонада узун бўйли, узун кулоҳли қаландар кўзларини юмиб, янгроқ овозини баланд қўйиб, Машрабдан ғазаллар ўқийди. — Ойбек, Танланган асарлар
2. кўчма Дунёдан воз кечган, таркидунё қилган киши; зоҳид.
Бизлар ҳозир юрт устида қаландар, Бемакон, бенаво бўлган дарбадар. — Ширин билан Шакар
3. Ўзбек халқ куйларидан бирининг номи.
4. Қаландар (эркаклар исми).
qálenderlik, suwpılıq
от тар. Қаландарлар йиғиладиган ва тунайдиган жой.
Эшоннинг уйлари зикр тушадиган хонақоҳга туташган эди. Қаландархона ҳам шу ерда эди. — Ғ. Ғулом, Шум бола
дуохон айн. Дуогўй 4. Болани кўрсатмаган дуохон, азайимхон, қасидахон қолмади. Олтин олма Кўҳна аркнинг ичкари, ташқариси дуохонлар, кўчириқчилар, ромчилар, азай
дарвиш, қаландар
/'феıкıə/ н [К] дарвиш, қаландар
зоҳид, тарки дунёчи; қаландар; ҳермитаге [-ɪдʒ] қаландар (дарвеш) нинг кулбаси
худотарс эск. дин. Худодан қўрқадиган; мўмин, художўй. Душман эмас, булар устайи Заргар, Анга ҳамроҳ бир худотарс қаландар. Маликайи айёр
бемакон Бошида уйи, ватани ёʻқ; тураржойсиз, бошпанасиз. Бизлар ҳозир юрт устида қаландар, Бемакон, бенаво бўлган дарбадар. Ширин билан Шакар Бир бошимга раҳм қил
