от 1. кт. Бирор кимса ёки нарсанинг хавфсизлигини, дахлсизлигини таъминлаш учун постда турган киши; қўриқчи, соқчи, қоровул.
Бири кўк-да шунқор Бири чегарада юрт посбони. — С. Абдулла
Шоир, тевараги Ширим қоровул бошлик, махсус посбонлар қўриқлаган ҳашаматли ипак чодирга кирди. — Ойбек, Навоий
Нақшинкор дарвозанинг икки ёнида икки қуролли посбон шамдек қотиб турарди. — М. Осим, Карвон ёʻлларида
2. кўчма Муҳофаза, ҳимоя қилувчи; сақловчи, ҳомий.
Саломатлик посбонлари (шифокорлар).
Ширин сўз, ширин муомала, ширин турмуш — саломатликнинг посбони бўлиб хизмат қилади. — Газетадан
Малоҳат — ҳаё ёнида посбон. — Газетадан