Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 8 словарях
ot 1. q.x. Ekin maydonining atrofi marzalar bilan toʻrtburchak shaklida koʻtarilgan va bostirib sugʻorish uchun moslangan bir boʻlagi.
Bir pol iyuli. Ikki pol piyoz. Polga suv qoʻymoq.
Charaqlab oftob chiqib, sholikorlik pollarini toʻldirgan yomgʻir suvlarini oynadek yaltiratdi. — S. Ahmad, Ufq
Tushgacha arang uch pol yerdagi pichanni oʻrib oldim. — Yoshlik
2. s. t. Marza.
Pastga ekdim sholini, Baland koʻtar polini. — Qoʻshiqlar
- Pol olmoq (yoki qilmoq) Atrofini marza bilan oʻrab, yerni pol shakliga keltirmoq. Pol olib, piyoz urugʻi sepmoq.Barcha ekin maydonlari yigirmanchi noyabrdan yigirmanchi dekabrgacha pol olib, ikki marta qalqitib sugʻoriladi. — Oʻzbekiston qoʻriqlari