ot 1. Oʻsiq junli oshlangan teridan iborat toʻshak.
Ayiq poʻstagi. Echki poʻstagi.
Elchi va uning mulozimlari ham qator qilib solingan poʻstaklar ustiga oʻtirdilar. — M. Osim, Karvon yoʻllarida
Oʻrtaga bir yashikni xontaxta oʻrniga qoʻyib, atrofiga poʻstaklar soldi. — H. Nazir, Yonar daryo
2. koʻchma Qoʻlidan ish kelmaydigan, hech narsada yoʻq, eplay olmaydigan, kaltafahm.
E, nima qilaman oʻsha poʻstakni? — A. Obidjon, Akang qaragʻay Gulmat
Bu oʻzi poʻstak, dadamlarning obroʻsini qilib, maktabda unga baho qoʻyishgan. — Mirmuhsin, Ildiz va yaproqlar
- Poʻstagini qoqmoq Ayovsiz tanqid qilmoq, boplab tanqid qilmoq, astar-paxtasini agʻdarmoq. Ha, kecha koʻproq ichib qoʻygan ekanman. Bolalar bilan mushtlashibmiz. Boplab poʻstagimni qoqishibdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol— Toza poʻstagini qoqishganga oʻxshaydi, — deya kuldi oʻzicha shofyor. — Endi shoʻring qurgʻur bir bechoradan boplab alamini oladi. — A. Koʻchimov, Halqa
- Qora poʻstakdan burga qidirmoq (yoki topmoq) Bajarilishi qiyin, mahol boʻlgan ishga kirishmoq, hal boʻlmaydigan ishga behuda vaqt sarflamoq. — Qishloqdan-ku badargʻaman, chumchuqdek jonim bilan shaharga tushib ketsam, qora poʻstakdan burga qidirish qiyin deganday, shahardan meni kim ham topa ola qoladi? — dedi Shum bola. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola[Muriddin baqqol]: Bu zamonda adolatni topishdan koʻra, qora poʻstakdagi burgani tutish osonroq, akasi. — A. Muxtor, Tong bilan uchrashuv