Қидирув

фл. Орқасига олиб кўтармоқ.

Ғуломжон орқалаб чиққан тошини энди ағдариб, қаддини ростлаган эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Азизхон тугунларни орқалаб, олдинга тушиб ёʻл бошлади. — С. Аҳмад, Уфқ

фл. 1. Орқаламоқ феълининг мажҳул нисбати.

Орқаланган юкни ерга қўймоқ.

2. шв. Бировга орқа қилмоқ, суянмоқ, таянмоқ.

Орқали орқаланиб сўзлар, орқасиз қўрқиб сўзлар. — Мақол

фл. Орқаламоқ феълининг орттирма нисбати.

фл. Орқаламоқ феълининг биргалик нисбати.

фл. Орқалатмоқ феълининг орттирма нисбати.