Қидирув

от Ўриб, эшиб тайёрланган.

Ўрма арқон.

Сувонжон нақ елкасига тушай деган ўрма қамчига чап берди. — С. Анорбоев, Оқсой

фл. Ғалла ўсимлиги, ўт, беда ва бошқалар ўсимликни чалғи, ўроқ, комбайн ва шу кабилар билан қирқиб олмоқ.

Арпа ўрмоқ. Қамиш ўрмоқ. Янтоқ ўрмоқ.

Бекбой: Ўроқ яса-тиб беринг, мен ҳам буғдой ўраман, деб жони-ҳолимга қўйдими бу қизча. — Н. Сафаров, Дон

Қоровул шўра ва ялпизларни ўриб, сув урган жойга тиқа бошлади. — Ёшлик

от 1. Ўзига номуносиб ёки эп кўрилмаган ишдан, нарсадан хижолат тортиш, уялиш туйғуси; уят, номус.

Хато қилмоқ бордир, тузатмаслик ордир. — Мақол

Қишлоқда бировдан калтак ейиш азал-азалдан эр йигит учун ор саналади. — Н. Норқобилов, Тўқнашув

2. Обрў, фахр.

Нори борнинг ори бор. — Мақол

Сен менинг чин ёримсан. Дилда ёʻғ-у боримсан, Ғам номус-у оримсан, Ой бориб, омон келгил. — Т. Тўла

órmek, shalsha yaki gilem toqıytuģın jergilikli úskene

Ağaçlarla örtülü geniş alan, bu ağaçların bütünüЎРМОН

фл. 1. Юрмоқ (ҳашаротлар ҳақида).

Қўнғиз ўрмалайди. Қирқоёқ ўрмалаб кетмоқда. Даҳадан турган қуртлар барг қидириб ўрмаламоқда.

Адирда бир чумоли Ўрмаласа, у бобо. — Қ. Муҳаммадий.

2. Худди шундай юриш қилмоқ, судралиб юрмоқ; эмакламоқ.

Танклар далага ёйилиб, ўт пишқириб, ҳар ёқдан ўрмалаб келарди. — Ойбек, Қуёш қораймас

Бектемир душман мудофаасига яқин жойдан ўрмалаб келган бир танкистнинг бетига қарашга ботина олмади. — Ойбек, Қуёш қораймас

Узоқдаги адирнинг ёнбағрида бир нима ўрмалаб келяпти. — О. Ёқубов, Излайман

3. Юқорига томон тирмашмоқ, ёпишиб чиқмоқ, кўтарилмоқ.

Элмурод қалбига милтиқ товушлари билан кираётган қувонч таъсиридан ҳовлиқиб, том устига ўрмалади. — П. Турсун, Ўқитувчи

[Болалар] Гоҳ тик қояга ўрмалар, гоҳ илон изи бўлиб кетган сўқмоқдан пастликка — дарага тизилишиб тушиб боришарди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

4. Милдираб оқмоқ, жилдираб ўтмоқ (сув, томчи ҳақида).

Тагидан сув ўрмалаган ҳар туп ғўза тирилмоқда. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Ота чуқур тин олди. Ич-ичига ботиб кетган кўзларидан ёш ўрмалайди. — А. Қуронбоев, Орияциз ўғил