Қидирув

от 1. Туркий ва мўғул халқларида ҳукмдор, хон қароргоҳи, қалъа.

Юсуфбек ҳожи бошлиқ ер-у кўкка сиғмаган музаффар халқ ўрда теварагини қуршаб тушди. А. — Қодирий, Ўтган кунлар

Муллажон ёшлигида Қўқон хони ўрдаси олдидаги казарма майдонида отда машқ қилаётган солдатларни кўриб, солдат бўлишни орзу қиларди. А. — Раҳмат, Эллик бир баҳодир

2. Қўшин қароргоҳи, лашкаргоҳ.

Ҳарбий ҳаракатлар вақтида ўрда атрофи хандақ билан ўралган. — Ўзме

от 1. Ўзига номуносиб ёки эп кўрилмаган ишдан, нарсадан хижолат тортиш, уялиш туйғуси; уят, номус.

Хато қилмоқ бордир, тузатмаслик ордир. — Мақол

Қишлоқда бировдан калтак ейиш азал-азалдан эр йигит учун ор саналади. — Н. Норқобилов, Тўқнашув

2. Обрў, фахр.

Нори борнинг ори бор. — Мақол

Сен менинг чин ёримсан. Дилда ёʻғ-у боримсан, Ғам номус-у оримсан, Ой бориб, омон келгил. — Т. Тўла

от Ўрдаксимонлар оиласига мансуб, бўйни калта, оёқлари қисқа кураксимон, сувда сузиб юришга мосланган, ялпоқ тумшуқли парранда.

Ёввойи ўрдак. Хонаки ўрдак. Ўрдак тухуми. Ўрдак овламоқ.

Дунёни сув босса, ўрдакка нима қайғу? — Мақол

Шошган ўрдак ҳам боши билан, ҳам думи билан шўнғийди. — Мақол

Соҳилида чайқалар қамиш, Учиб ўтар баъзан ўрдак, ғоз. — Ё. Мирзо

от Австралияда яшовчи, тухумидан бола очадиган дунёдаги ягона сутемизувчи ҳайвон.

посл.сов. (букв. если возьмешь (у кого-л.) утку, отдай гуся; если тебя чем-то угостили, ты угости вдвойне (постарайся отдать больше, чем взял).

Где уток нет, там кулик — хан., Овец не стало, так и на коз честь пала., На безлюдье и Фома — дворянин., На бесптичье и дергач — соловей., Где нет птицы, там и лягушка — соловей.