sft. 1. Oʻqib, maʼlum maʼlumotga ega boʻlgan, ong, savodi yaxshi.
Avvallari erini oʻqimishli odam, yordam berar, oʻninchini bitirganimcha qolib ketmasman, deb yurgan xayollari ham oxiri puchga chiqdi. — Mirmuhsin, Topilgan husn
Unga xat-savod oʻrgatishga, jamoaning hisob-kitob ishlarini olib borishga sizday oʻqimishli kishilar kerak. — H. Gʻulom, Mashʼal
2. kam qoʻll. Yaxshi savod bilan yozilgan; oʻqishli.
Boy hayot tajribasiga ega boʻlgan muallif bu kitobida eng goʻzal insoniy fazilatlarni hayotiy lavhalarda oʻqimishli bayon qilgan. — Gazetadan