«кибр» бўйича 43 та натижа: Луғатлар
от Ўзини ҳаммадан юқори ҳис этиш; манманлик, кеккайиш ҳис-туйғуси.
Олифта бойвачча кибр ва аҳмоқона ғурури ила креслода талтайганча қолди. — Ойбек, Нур қидириб
Bir ucu sürtünme sonucu yanabilen bir maddeyle kaplı olan küçük tahta veya karton parçası.ГУГУРТ
сфт. Ўзини ҳаммадан юқори ҳис этадиган; кеккайган.
[Қизлар] Қутбияни кибрли, мағрур ва ота-онасига катталик қилади, деб айблардилар. — С. Айний, Эсдаликлар
элликбоши бирдан ғолиб, кибрли вазият олди ва Парпихўжа ёғчига сўзлади. — Ойбек, Танланган асарлар
от айн. Кибр.
Араббой овқат вақтида бошқалар олдида ўзига хос кибрлик билан Элмуродга таъна қилди: — Ҳа, қоровулхонада мактаб очибсиз деб эшитдик Ойлик қанча? — П. Турсун, Ўқитувчи
сфт. Кибрга эга эмас.
от Ўзига ортиқча баҳо бериш, манманлик.
Ҳабибий, қош кериб, мағрур боқма элга, камтар бўл, Назардан қолма, бадахлоқ ила кибр-у ҳаводан кеч. — Ҳабибий
мутакаббир эск. кт. Ўзини катта олувчи, кибр-ҳавоси баланд, кибрли, такаббур.
ғурурли Ғурурланиш ҳисси кучли, ғурури баланд. Ғурурли йигит. Кибр-ҳаволи; такаббур. Аҳмад махдум аслида кибрли ва ғурурли одам. С. Айний, Эсдаликлар
манманлик, кибр-ҳаво.
муғамбирчилик айн. Муғамбирлик. Бизда сансалорлик, такаббурлик, муғамбирчилик, кибр-у ҳавога берилиш деган гаплар бўлмайди. М. Исмоилий, Икки қиз ҳикояси
1. фахр, ифтихор, ғурур; то таке приде ин фахрланмоқ; 2. кибр-ҳаво, кибр, димоғдорлик, калондимоғлик 1. гордость; то таке приде ин гордиться; 2. спесь; гордыня
ўринлаш айн. Ўрнашмоқ. Отлиқ меҳмон ўринлашиб олгач Зокирбой ўтирганларга кибр-ҳаво билан уни таништира бошлади. С. Кароматов, Бир томчи қон Бора-бора бу фикр
