ot 1. Yomon oqibatga olib boradigan, baxtsizlik (ziyon, zahmat) keltiradigan.
Kasofat ish.
Shira koʻp kasofat narsa, gʻoʻzaning yosh barglariga yopishdimi — uni bujmaytirib qoʻyadi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar
Kayfim bor edi, hammasiga kasofat araq sababchi — Gazetadan
2. ot Yomon oqibat, yomon, noxush taʼsir.
Yaxshining — sharofati, yomonning — kasofati. Matal.
Ochlik kasofatidan ona-bola dunyodan ketdi. — S. Ismoilzoda, Temur
Mana shunday hilofi sharʼiy ishlaringizning kasofatidan bunday kunlarga tushdingiz. — S. Ayniy, Qullar
3. Shunday belgi, taʼsirga ega boʻlgan shaxs yoki narsaga nisbatan qoʻllanadi; shaxs yoki narsani shunday belgi bilan qayd etadi.
Yoʻqol, deyman, yoʻqol, nahs! Yoʻqol koʻzimdan, kasofat! — S. Zunnunova, Olov
Buning ustiga noʻxtasi ham yoʻq edi kasofatning [novvosning]. — S. Nurov, Narvon
Sen zamonni tushunasanmi, oʻylab qara, agar shu xom qovoqda miyang boʻlsa, yigʻlama, kasofat. — Oybek, Tanlangan asarlar
- Kasofatiga qolmoq Oʻzganing yomon taʼsiri bilan noxush oqibat (holat)ga duchor boʻlmoq. Bu orada qizim shoʻrlik uning kasofatiga qoldi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari