«joyli» boʻyicha 43 ta natija: Lugʻatlar
sft. Joyi, yeri boʻlgan; oilali.
Jon qizim! Senga nima boʻldi, sendan yosh, yoshgina qizlar uyli, joyli boʻlishib ketdi. — Hamza, Paranji sirlari
ot 1. Biror kimsa yoki narsa ishgʻol qilib turgan yer, yuza, fazo; oʻrin, makon.
Zolimning joyi — jahannam. — Maqol
Bozor kuni boʻlganiga qaramay, bozor joyi butunlay boʻsh edi. — S. Ayniy, Qullar
Miltigʻini joyiga qoʻydi-yu kitob mutolaa qilib oʻtirgan Elmurod oldiga keldi. — Shuhrat, Shinelli yillar
Otabek rahmat aytib, joyidan qoʻzgʻalmadi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. Maʼlum bir voqea-hodisa roʻy bergan yer; ish-harakat, jarayon oʻrni.
Xizmat joyi. Avtobus toʻxtaydigan joy.
Sidiqjon bolaligi oʻtgan tor koʻchalarni, qishloq, anhor boʻylarini, sigir boqqan joylarini borib koʻrdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
3. Maʼlum bir narsa yoki ish-harakat uchun eng qulay, mos yer, oʻrin.
Mutaxassislarni tanlash va joy-joyiga qoʻyish. Ogʻriq joyini topsa, olti oy qishlaydi. — Maqol
Bu yer hazilning joyi emas. — A. Qahhor, Ogʻaynilar
4. Yer yuzining, fazoning belgili, biror xususiyati bilan ajralib turadigan yeri, nuqtasi.
Pastqam joy. Bahavo joy. Past-baland joylar. Tor joyda tomosha. — Maqol
Erta kuz jalasi togʻlik joylarga juda hafsala bilan quyar edi. — A. Qahhor, Oltin yulduz
Soʻqmoq katta yoʻlga tutashgan joydan bepoyon dala boshlanar edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Bu joydan boyning butun paxta dalasi koʻzga tashlanib turar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
5. Geografik yoki maʼmuriy hudud; taraf, tomon, oʻlka; yurt.
Bizning joylarda anor koʻp.
Yoʻq, u [Elmurod] bu joylarni tushida ham, oʻngida ham koʻrgan emas. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Bu joyni xalq qadim zamonlardan beri Kultepa deb atar edi. — Sh. Rashidov, Gʻoliblar
6. Biror narsaning ayrim qismi, yeri, boʻlagi.
Goʻshtning yogʻli joyi. Kosaning darz ketgan joyi. Ipning tugilgan joyi.
Biror joying ogʻriydimi, Kumush? — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
7. Badiiy asar, musiqa va shu kabilarning biror kerakli, qiziqarli yeri, oʻrni.
Abdishukur boyvachchaning qoʻlidan kitobni olib, kerakli joyini topdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Baʼzan sevgan qizlaridan kelgan xatning qalbga borib teggan joylarini bir-birlariga oʻqib berardilar. — Shuhrat, Shinelli yillar
8. Gap, ish, xatti-harakat yoki belgilarning shaxsiy baho berish uchun asos, dastak boʻladigan yeri, oʻrni.
Bu ishning hech qiyin joyi yoʻq. Mening qoʻrqadigan joyim yoʻq.
Men sizga aytsam, qiyomatli oʻrtoqmiz-u, mendan xafa boʻlgan joyi bor. — A. Muxtor, Opa-singillar
9. Yashash, hayot kechirish, yotish-turish uchun xizmat qiladigan yer; uy-joy, hovli-joy, boshpana.
Joy olma, qoʻshni ol. — Maqol
Yoʻlchi biznikiga ishlagani kelgan, ishlasin. Puli yoʻq, joyi yoʻq xotinni nima qiladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
10. Oʻtirish yoki yotish uchun qilingan, solingan, toʻshalgan oʻrin; oʻrindiq.
Vagonda beshta boʻsh joy qoldi. Bugungi seanslarga joy yoʻq.
Hojimirsiroj avtobusda joy talashib, bolali bir xotin bilan aytishib qoldi. — A. Qahhor, Yillar
Xolida kichik qizi Ranoni uyga yotqizib, eriga joy solgani ayvonga chiqdi. — I. Rahim, Chin muhabbat
11. Meros sifatida qolgan, biror kimsaga tegishli yer-mulk, hovli-joy.
Rakat mavzeyida otadan qolgan uch tanob joy bor edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Mana shu joylar burun Abduvaqqos degan bir eshonga qarashli ekan. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
12. Ish, xizmat, vazifa, oʻrin.
U yaxshi joyda ishlaydi.
Jonfigʻon xotiniga necha-necha tavba-tazarrular qilib, endi biron joyga kirib ishlashga soʻz beribdi. — A. Qahhor, Jonfigʻon
13. Oila, xonadon.
Bir kun tuz ichgan joyga qirq kun salom ber. — Maqol
Iqbolingga koʻp yaxshi joydan qalliq chiqdi, bolam. Hammalari biram sipo, biram salobatli odamlar ekan. — P. Tursun, Oʻqituvchi
sft. 1. Uy-joyi bor, uy-joyga ega.
2. Oilali, bola-chaqali.
Bolalarni uyli-joyli qilmoq. Uy-joyli kishi.
sft. Nasl-nasabi yaxshi va oʻz joyi, yetarli mol-mulkiga ega.
Tagli-joyli odamlarda, supaga bir gilam solib qoʻyipti, nax ikki yogʻidan uch qarichdan tushib yotipti — Mushtum
ot q. x. Ekin arigʻi, ikki pushta oʻrtasidagi ariq.
Joʻyak olmoq.
Joʻyak ichida bir qiz engashib, oʻt yulardi. — S. Yunusov, Kutilmagan xazina
Mana shu bepoyon dalalarda joʻyaklarda shildiragan suvlardan sening birinchi bor aytgan soʻzlaringni tinglardim. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar
vatanli Turarjoyga, boshpanaga ega boʻlgan; uyli-joyli. Vatanli boʻlmoq.
chorbog‘ Shahardan tashqaridagi hovli-joyli, qoʻrgʻonli bogʻ, bogʻcha. Alisher Navoiy shahar tashqarisidagi chorbogʻiga koʻchib chiqdi. M. Osim, Karvon yoʻllarida Chorbog
og‘ir Vazni katta boʻlgan, tosh bosadigan; vaznli, vazmin. Ogʻir yuk. Ogʻir ot. Yuki ogʻir arava. Ogʻir vaznli kurashchi. Oltin kumushdan ogʻir. Ogʻir toshni suv eltmas M
[ˌæbə'rɪdʒənl] 1. a tub joyli, mahalliy 2. n mahalliy kishi, shu yerli
falon joylik, falon joyda tug'ilgan kishi, shu yerli, tub joyli kishi; native customs mahalliy urf-odatlar (rasm-rusumlar)
eldosh Bir joyli yoki bir elga, qabilaga mansub kishilar (bir-biriga nisbatan). Ubaydullaxoʻja aʼlam shikoyatchi boylarning eldoshlari oldida obroʻ uchun kurashayotganlar
