Qidiruv

ot 1. Kishi yashaydigan kichkina xona, uycha.

Raʼno shu soʻzni aytib, orqasiga qayta berdi, eshikni boyagicha yopib, hujradan yiroqlashdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Choʻlda men oʻzimga kichkinagina hujra qurib olganman. — Oʻzbekiston qoʻriqlari

Davlatyor qaytdi. Elmurod chiy toʻsiqlik ayvon oldida

asta odimlab, oʻz hujrasiga oʻtdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi.

2. tar. Madrasa, qorixona va masjidda shogirdlar, domullalar yashashi uchun ajratilgan kichik xona(lar).

Bu hujralarning koʻpchiligi bir eshikli va oldi ravoqli boʻlib, odam ham, havo ham, ziyo ham oʻsha bir eshikdan kirardi. — S. Ayniy, Esdaliklar

Madrasa hujrasi sochadi ziyo, Asrlar qaʼriga zulmatni quvib. — A. Sher.

ot tar. Hujra egasi, hujralarni boshqaruvchi (

— Toʻxtang, — deb imomning soʻzini boʻldi yangi hujrador, — men maqbuz degan gapni tushunmadim. Marhamat qilib tushuntirib bersangiz. — S. Ayniy, Qullar

ot Uy ichi, xona(hujra)da boʻladigan oʻyin-kulgi, bazm.

Mashshoqlar cholgʻularni qoʻlga oldilar. Endi guzarda shovqinli katta oʻyin havosi emas, shirin, mayin hujrabazm sadosi oqa ketdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

ot tar. Bir hujrada turuv-chi shaxs (biri ikkinchisiga nisbatan;

Madrasaning katta mudarrisi meni bir qirgʻiz xatmkardaga hujradosh qilib qoʻydi. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari

ot Bir hujrada yashovchi kishi.

Saidiy qaytib kelganida, hamhujrasi Ehson tor va dam uyda ishtonchan, dimiqib oʻltirib, mutolaa qilar edi. — A. Qahhor, Sarob