кам қўлл. кт. айн. Фароғат.
Ошифта Ҳабибийни ўз ҳолига қўймайдир, На бир дам олур ором, на лаҳза фароғ истар. — Ҳабибий
«фароғ» бўйича 5 та натижа: Луғатлар
кам қўлл. кт. айн. Фароғат.
Ошифта Ҳабибийни ўз ҳолига қўймайдир, На бир дам олур ором, на лаҳза фароғ истар. — Ҳабибий
от 1. Киши ором оладиган ҳол, шароит; осойишталик, тинчлик; роҳат.
Фароғатда яшамоқ. Фароғат қилмоқ.
Уйда роҳати ёʻқнинг кўчада фароғати ёʻқ. — Мақол
Чол-кампир бундай фароғатга қандай етишди? Ҳалол меҳнат, ҳалол лафз туфайли эришди. — Муштум
Қанча фароғат, қанча тароват, қанча латофат ва қанча маъно бор эди бу кўз қарашларда. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
2. Фароғат (хотин-қизлар исми).
сфт. Хотиржамлик, осойишталик бахш этувчи, ҳузур-ҳаловатли. Фаросатли турмуш.
Тоғ булоғи. Ёнига чўккаласанг, бир ҳовуч шаффоф сувидан симирсанг, сўнгра осуда, фароғатли лаҳзалар оғушида тин олсанг. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
У кечаги фароғатли дамларини яна эслади-ю, кўнгли кўтарилди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
сфт. Ҳузур-ҳаловациз, тинчлиги, осудалиги бузилган.
Фароғациз кунлар.
от Тинч ва фаровон ҳаёт, ҳузур-ҳаловат.
Рўпарангиздаги катта дарвозали ҳовлида Шоназар табиб бола-чақалари билан роҳат-фароғатда яшайдилар. — Газетадан
Султон Ҳасанбек ва Мирзабек Ҳиротда роҳат-фароғатда умр кечириб, ўз ажаллари билан ўлдилар. — М. Осим, Сеҳрли сўз