Qidiruv

sft. 1. Moddiy jihatdan nochor, kambagʻal, qashshoq; muhtoj.

Faqir odam. Amirning oshidan faqirning mushti yaxshi. — Maqol

Birovning mol-dunyosi oshib-toshib yotsa-yu, faqirga koʻz olaytirsa, haqiqat bormi axir, ey falak! — J. Sharipov, Xorazm

Javob ololmadi hech kim ham zotan: Na sulton, na gado, na shoh, na faqir. — A. Oripov, Yillar armoni

2. esk . Birinchi shaxs oʻrnida yoki “men“, biz olmoshlari bilan birlikda ishlatilib, soʻzlovchining kamtarlik qilayotganini ifodalaydi.

Tabibiy entikdi: — Faqiringiz vijdonim buyurgan gapni aytdim. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

Faqir u zotning suhbatlaridan bahramand boʻlgan paytlarimni eslasam, yuragim ezilur! — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Sizdek muhtaram zot taklif etadi-yu, bizdek faqir bosh tortadimi? — S. Siyoyev, Avaz

3. koʻchma Nochor, bechora, chorasiz.

Kichik, xarob, faqir bir uy. Kampir va yosh bir xotin joʻxori tozalar edi. — Oybek, Nur qidirib

Faqir yuragim orqamga tortib, peshonamni sovuq ter bosdi. — Fan va turmush

ot Faqir ayol.

ot 1. Moddiy jihatdan ojizlik, qashshoqlik, kambagʻallik.

Faqirlikni boshdan kechirmoq.

Sodiqlar faqirlikda yashab, yil sayin menga oz-oz yerlaridan sotib, tirikchilik qilar edilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Mutribning hazilnamo baytida Avaz yoʻqchilik, faqirlik oilasini quritgan, ammo koʻngli qanoatga toʻla nekbin shoir qalbini koʻrgandek boʻldi. — S. Siyoyev, Avaz

2. koʻchma Xokisorlik, kamtarlik.

Faqirlik yoʻlini ixtiyor qildim, Shamshodning yurtiga bormoqchi boʻldim. — Bahrom va Gulandom

3. koʻchma Maʼnaviy qashshoqlik.

Kishida uch xil sifat bordirki, ular faqirlikdandir: Podshohkim, yaxshiligingga shukr qilmaydi, yomonligingni kechirmaydi. Qoʻshnikim, sendan yaxshilik koʻrsa — yashiradi, yomonlik koʻrsa — oshiradi — Fan va turmush

Faqirona yashamoq. Faqirona hayot kechirmoq.

Shoir Yoriy dehqonchilik qilib, faqirona hayot kechirgan. — Gazetadan

koʻchma Ahvoli nochor, koʻrimsiz.

Xalqning aql-u irodasi va qudrati bilan faqirona katakcha kulbalar oʻrnida betondan, metalldan shahrimiz qaddini koʻtardi. — Gazetadan

fl. ayn. Faqirlashmoq.

ot s. t. Gʻarib, nochor, kambagʻal kishilar, beva-bechoralar.

Usta Mahmudning tevarak-atrofga dongʻi ketdi, uni faqir-fuqaroning doʻsti sifatida taniy boshladilar. — M. Osim, Mahmud Torobiy