«эмиш» бўйича 4513 та натижа: Луғатлар
тўлиқсиз фл. От ва феъл шакллари билан келиб, бевосита ўзи кузатганлик, эшитиб билганлик каби маъноларни билдиради.
Тушимда бутун дунёни сув босган эмиш. Эртага меҳмонлар келар эмиш.
Султон ҳазратларининг ўзлари ҳам оташ-нафас шоир эмишлар. — Ойбек, Навоий
east(ern)
E Asia
ЭМ ъдавў. Ширин сўз ҳам касалга э м б ў л а -д и. Қадимги туркий тилда ҳам шундай талаффуз қилинган бу от ъшифобахш ўсимликъ маъносини англатган бўлиб (ДС, 171), ъдаво' маъноси шу маънодан ўсиб чиққан (ЭСТЯ, I, 270); эм сўзи ҳозирги ўзбек тилида мустақил ишлатилмайди, эм бüл- феъли таркибида келади
1. Чечак ва баъзи бошқа касалликларнинг олдини олиш учун тери орқали юбориладиган зардоб ва уни тери орқали юбориш
Тирсагидан юқорида олтинга босилган муҳрдек эм изи кўриниб турарди — Мирмуҳсин, Яширинган куч
2. Дори, дори-дармон; умуман, шифобахш нарса
Доктор сақлаб қолди ўлимдан, Эми билан согайдим отдай — О. Юнус
фл. 1. Эмчакдан ёки сўрғичдан сут сўриб ичмоқ.
Қўзичоқ онасини эммай қўйди. Яхши бузоқ икки онани эмади. — Мақол
Энангни ийдириб эмгин, Бойчибор! — Алпомиш
Оч чақалоқ соғинган маммасини апил-тапил эма бошлади. — Ҳ. Ғулом, Машъал
2. кўчма Ўзига сингдирмоқ, олмоқ.
ёмғир сувини эмиб тўйган ер эркин-эркин нафас оларди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
гулларидан асаларилар бол эмаётган мевазор боғлар бошланди. — Гулдаста
го'ёки
1. als ob, als wenn
2. Es scheint...
н foster-brother, foster-sister
билакс айн. Билъакс. Хатиб домла ўз фикрини, эмиш-мемишни янгилаб олишга мажбур бўлади, чунки, билакс, унга нон қолмайди. А. Қодирий, Обид кетмон
қўмла Туяга қўм, эгар урмоқ, туяни эгарламоқ. От отлаб, туя қўмлаб Катта қийинчиликлар билан, зўрға, аранг. Марғилон деган юртдан от отлаб, туя қўмлаб кел эм
отла Қадам ташламоқ, одимламоқ. Энг олдинда, байроқ тагида Тикка отлаб ўғлим боради. Ҳ. Пўлат кам қўлл. Сакрамоқ, ирғимоқ, ҳатламоқ. От отлаб, туя қўмлаб [Ўзбек
подшо Тонг саҳарда подшо овга кетаётиб, ёʻлда деҳқонни учратиб қолди. Газетадан Ие, ахир, сизни подшонинг ўзи хизматига олган эмасмиди? П. Қодиров, Юлдузли тунла
ҳид Ҳар бир нарса ва модданинг кишиларнинг ис билиш сезгиларига таъсир этадиган хоссаси; бўй, ис. Ҳиди бор нарса. Ёқимли ҳид. Ёқимсиз ҳид. Кабоб ҳиди. Ҳандалак ҳиди.
эрмиш эск. айн. Эмиш.
