сфт. 1. айн. Давлатли ИИ.
Давлатманд одам
Яхши оилага куёв бўлганидек, шаҳардаги бошқа давлатмандлар билан ҳам алоқа боғлади. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
Мана, юртга ўғил ўстирган Бир давлатманд бой бўлиб қолдим. — Зулфия, Хаёллар, туйғулар
Юраги яна пўкиллади. Тошкентнинг тўрт даҳаси танийдиган бу давлатманд кишининг олдига қандай киради. — Ойбек, Танланган асарлар
— Давлатмандлар кўкнинг чароғи, ернинг гули, одамларнинг асли, — дейди отам. — Ойбек, Нур қидириб
2. Иқтисодий жиҳатдан бақувват, ўзига тўқ, бадавлат.
Илгари қолоқ ва қашшоқ бўлган бу оила маданиятли ва давлатманд оила айланди. — Н. Сафаров, Қурбонали
Э, мулла Сафо, бу хотин талоқ давлатмандлар ейиш-ичиш учун эмас, мақтаниш учун бойлик тўлашади. — Х. Тўхтабоев, Йиллар ва ёʻллар
Қишлоқ хўжалиги саноати давлатманд хўжаликлар қўлида тобора кўпроқ тўплана борди. — Газетадан